Ása LBG

347

Ása — Tue, 06 Sep 2011 20:34:41 +0000

Það eru 347 dagar að næsta Reykjavíkurmaraþoni og í staðin fyrir að gera eitthvað uppbyggilegt eins og hreyfa mig og borða epli sit ég aðallega upp í sófa og borða súkkulaði – ég meina hversu flókið er þetta! Skipta út ávexti fyrir súkkulaði – hljómar einfalt en dísus hvað það er erfitt!

Í staðin fyrir að vera úti að skokka (veðrið er frábært) eða í sundi þá sit ég upp í sófa og borða og borða og borða, er með eilífa löngun sem ég kemst ekki yfir. Það sem ég kemst yfir með að gera er að fara í vinnuna, fara svo heim og beinustu leið í sófann (er að spá í að henda út sófanum og fá mér stól í staðin). Hvernig ég ætla að koma mér yfir þessa leti veit ég ekki en ég þarf víst að standa upp í sófanum……..

æææ geri það á morgun – segir sú lata!

363 dagar

Ása — Sun, 21 Aug 2011 17:29:44 +0000

Það eru 363 dagar í næsta Reykjavíkur maraþon og þá ætla ég að taka aftur þátt í 10K hlaupinu. Í gær fór ég 10K á 86 mín sem mér finnst ágætur tími miða við að ég hef ekki mikið hlaupið um æfina. Á næsta ári ætla ég að fara hringinn undir 60 mín. Ég hef 363 daga til að æfa mig sem ætti að vera nógur tími

Það að ég hafi farið 10K í gær er árangur út af fyrir sig. Ég var samt illa sofin því ég vaknaði nóttina áður við nágrannana og var að vinna til 23 kvöldið áður og ætlaði aldrei að sofna. Veit það næst að best er að vinna ekki langt fram á kvöld. Fyrsta markmiðið var samt það að klára 10K og það næsta að vera undir 90 mín og náði ég þessum tveim markmiðum. Svo er ég líka búin núna að standa við áramótaheitið – geri aðrir betur

Samfélagslegur þrýstingur

Ása — Wed, 13 Oct 2010 18:54:30 +0000

Það er margs konar þrýsingur sem kemur frá samfélaginu og einn af þeim er að búa um rúmið sitt. Í áratugi hef ég slegist við þennan þrýsting því ég yfirleitt bý ekki um rúmið mitt en ég slétti samt oft úr sænginni. Ég er t.d. ekkert upp í rúmi nema þegar ég sef eða er lasin. Þar sem ég er ekki lengur í stúdíóíbúð þá loka ég bara hurðinni og enginn sér inn í svefnherbergi. Þess vegna tók ég mig til á sunnudaginn og braut rúmteppið vel og vandlega saman og stakk því upp í skáp. Ég sé engan tilgang í því að rúmteppið sé að þvælast fyrir mér því ekki er breytt úr því á rúmið. Eins asnaleg eins og þessi ákvörðun er þá veitir hún samt ákveðinn létti. Ég er algjörlega hætt að rembast við þennan þrýsting og geri bara það sem ég vil

Góðir hlutir gerast hægt

Ása — Mon, 04 Oct 2010 13:39:54 +0000

Þoli ekki hvað góðir hlutir gerast alltaf hægt en vondir hlutir gerast á svipstundu. Það tekur á þolinmæðina að bíða. Af hverju er ekki nóg að hreyfa sig vel einu sinni og 5 kg fara. Af hverju er ekki hægt að fara í IKEA og versla alla búðina – það væri sossum hægt en það vantar bara pening til þess að geta tæmt búðina. Væri sossum hægt að taka lán og fara í IKEA en það gerir ekki skynsöm manneskja – sérstaklega ekki sú skynsama manneskja sem fékk yfirdrátt fyrir ísskáp og þvottavél. En mig langar í náttborð, kommóðu og nýjan sófa. Svo þarf ég líka mottu og dót inn á bað og fullt fullt fullt meira……..
Skondið samt hvað maður er aldrei ánægður því það er alltaf eitthvað sem fer í mann. Blehhh blaa og ull

Uppbyggilegt

Ása — Thu, 30 Sep 2010 17:53:19 +0000

Hvað með að gera eitthvað eitt uppbyggilegt einu sinni á dag (eða einu sinni í viku). Í dag var útborgunardagur og setti ég heilar 15 þús inn á sparireikning. Ekki stór upphæð en uppbyggilegt því margt smátt gerir eitt stórt. Á morgun ætla ég út að hlaupa (keypti mér hlaupaskó í dag já það er útborgunardagur í dag ) því það er uppbyggilegt fyrir sjálfa mig.

Gerðir þú eitthvað uppbyggilegt í dag? Getur verið hvað sem er

Mæli með að flestir lesi þennan pistil og horfi svo á myndbandið