Samfélagslegur þrýstingur

Það er margs konar þrýsingur sem kemur frá samfélaginu og einn af þeim er að búa um rúmið sitt. Í áratugi hef ég slegist við þennan þrýsting því ég yfirleitt bý ekki um rúmið mitt en ég slétti samt oft úr sænginni. Ég er t.d. ekkert upp í rúmi nema þegar ég sef eða er lasin. Þar sem ég er ekki lengur í stúdíóíbúð þá loka ég bara hurðinni og enginn sér inn í svefnherbergi. Þess vegna tók ég mig til á sunnudaginn og braut rúmteppið vel og vandlega saman og stakk því upp í skáp. Ég sé engan tilgang í því að rúmteppið sé að þvælast fyrir mér því ekki er breytt úr því á rúmið. Eins asnaleg eins og þessi ákvörðun er þá veitir hún samt ákveðinn létti. Ég er algjörlega hætt að rembast við þennan þrýsting og geri bara það sem ég vil

Explore posts in the same categories: Kjaftagangur!